شادی

شاد باش

 
ساعت ٩:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/٢٧  

افق تاريك؛
دنيا تنگ؛
نوميدي توانفرساست.
مي‌دانم.


وليكن رهسپردن در سياهي
رو به سوي روشني زيباست؛
مي‌داني؟


به شوق نور؛ در ظلمت قدم بردار.
به اين غم‌هاي جان آزار؛ دل مسپار!

كه مرغان گلستان‌زاد؛
- كه سرشارند از آواز آزادي -
نمي‌دانند هرگز؛ لذت و ذوق رهايي را.
و رعنايان تن در نور پرورده؛
نمي‌دانند در پايان تاريكي؛ شكوه روشنايي را.

فريدون مشيری


کلمات کلیدی: