شادی

شاد باش

 
ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱٠/٢۳  

زندگي رسم خوشا يندي ا ست.زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ.

پرشي دارد اندازه عشق...زند گي چيزي نيست كه لب طا قچه عادت از ياد من و تو برود

هر كجا هستم.باشم..آسمان مال من ا ست

پنجره.فكر.هوا.عشق.زمين مال من است

چه اهميت دارد گاه اگر ميرويند قارچ ها ي غربت!

رخت ها را بكنيم آب در يك قدمي است.

و بياريم سبد ببريم اينهمه سرخ.اينهمه سبز..

كار ما نيست شنا سا يي راز گل سرخ.

كار ما شايد اين است كه در افسون گل سرخ شناور باشيم

كار ما شايد اين است كه ميان گل نيلو فر وقرن پي آواز حقيقت بدويم...

{سپهري}


کلمات کلیدی: